İlk pedalı çevirmekle başlar her şey. Kaparım gözlerimi, Yüreğimdir artık gözlerim. İçim kıpır kıpır; Düzensiz çeviririm pedalı. Sımsıkı tutup direksiyonu, Yüzük parmağım hep frendedir.
Zincir atar zaman zaman, İner dişliye takarım Ellerim çamur, yağlı kara. Çukurlara girerim, İçime açtığım, Gözümden akan yağmurla dolan.
Kuşlar havalanır önümden İçimde dizginleyemediğim Özgürlüğü kışkırtır. Uçmak isterim onlar gibi. Daha yüklenirim pedala, Tarifini bilmediğim, Bilerek bastırmadığım Giderek yükselen coşkuyla.
Umutlarım yüklüdür arka sepetimde, Döküm saçım. Kimi yarı yolda düşer, Kimi yolun sonuna dek Sıkı sıkı tutunur bırakmaz.
Gözümü açtığımda; Eskimiş bisikletim, Canı yanar artık beni taşımaktan. Yolun sonuna gelmişim. Gözümü açtığımı sandığımda Sonsuza dek kapatmışım.
Yüreğimin raflarında ne çok şey birikmiş, ne kadar çok şey unutmuş hayat bende. Her birini şiir şiir katlayıp , tek tek çıkarıyorum yüreğimden dışarı . Ağırlık yapmasınlar diye.../Ayfer ERDOĞAN